Strippagina in beeld: De Tuf-Tuf-Club

Pas geleden pakte ik een paar willekeurige Suske en Wiske albums, om weer eens te lezen. Een van die albums was De Tuf-Tuf-Club, album 133 uit de rode reeks. De oude verhalen van Vandersteen en Paul Geerts mag ik graag her-lezen.

Dit verhaal werd in 1951 geschreven door Willy Vandersteen. Het is zijn 21ste Suske en Wiske verhaal, maar in de rode reeks zijn de albums niet in chronologische volgorde uitgebracht.

Er was echter één pagina in het album, die me opviel en het leek me leuk om de zaken die me opvielen, met jullie te delen 🙂 Nu heb ik niet de oorspronkelijke uitgave, maar de uitgave in de Suske en Wiske Plus reeks, maar dat maakt natuurlijk verder niks uit 😉

Even in het kort waar dit album over gaat: Als er na een overval op het gemeentehuis een verdachte is gezien met een bolhoed op, komt men als snel aankloppen bij Lambik. Het blijkt echter, dat Tante Sidonia de verdachte was en zij legt uit dat het gaat om haar familie en een vloek die daarover uitgesproken is. Als zij ontvoerd wordt door een zwarte raaf, gaan onze vrienden met behulp van professor Barabas naar het verleden om Sidonia te redden.

Op zich een standaard Suske en Wiske avontuur, toch? Maar toch is er iets bijzonders met dit album, wat we in alle andere albums als vrij vanzelfsprekend zien! Het gaat om deze pagina:

Klik op de afbeelding voor de grote versie

Laten we deze pagina eens nader bekijken. Op de radio hebben onze vrienden gehoord dat de professor een nieuwe uitvinding heeft gedaan en dus belt Wiske hem op:

Hier is Barabas een typische verstrooide professor. Dat geeft alvast vertrouwen 😉 Het wordt er niet direct beter op:

Goed, de eerste twee stroken zijn voornamelijk inleiding maar zetten wel even de toon voor professor Barabas. Wat dit album zo bijzonder en zo belangrijk maakt voor de geschiedenis van Suske en Wiske, is de derde strook op de pagina:

A ha! De Teletijdmachine! De machine die onze vrienden al talloze malen naar het verleden heeft gebracht, om daar avonturen te beleven. We staan er bijna niet meer bij stil, maar ook deze uitvinding heeft een begin gehad en het echte begin van de teletijdmachine is in het album De Tuf-Tuf-Club!

Dit is de tweede keer dat Willy Vandersteen deze uitvinding in zijn verhalen brengt. De eerste keer was in het album Het Eiland Amoras. In dit verhaal maken Tante Sidonia en Wiske kennis met professor Barabas. En hij blijkt een machine te hebben, die hen in het verleden laat kijken.

Deze allereerste uitvoering van de teletijdmachine was beperkt. Je kon er alleen mee kijken, maar geen mensen mee zenden.

Als we even teruggaan naar de derde strook en dan het laatste plaatje:

Eigenlijk weet niemand of de teletijdmachine wel werkt, maar professor Barabas heeft er geen problemen mee om Lambik, Suske en Wiske met de machine terug in de tijd te zenden! Niemand denkt aan wat er kan gebeuren, als het mogelijk niet zou werken…

Ik vind dat prachtig van Willy Vandersteen, die onbezorgdheid die je in deze verhalen tegenkomt. Er wordt niet teveel nagedacht over mogelijke gevolgen, men vertrouwd er gewoon op, dat het werkt.

Dit gevoel is heden ten dagen compleet weg! Alles wordt tegenwoordig van alle kanten bekeken en over gediscussieerd en dan nog is er weinig vertrouwen. Alleen al daarom vindt ik het heerlijk om even de bittere realiteit van de wereld waarin we leven, buiten te sluiten en te genieten van zo’n prachtig verhaal.

En het wordt nog leuker, want er is wel een beetje vertrouwen dat het héén zenden zal werken. Maar hoe komen ze dan weer terug?

Ach, terugkomen? Dat is toch maar bijzaak? Zo ver vooruit had professor Barabas nog niet gekeken.

Geweldig hoe Lambik, Suske en Wiske in die cabine staan! relaxed, ondanks dat ze het ongewisse tegemoet gaan. Konden we allemaal maar zo relaxed zijn…

Een belangrijke pagina in de wereld van Suske en Wiske, omdat dit de allereerste keer is, dat de teletijdmachine ook daadwerkelijk mensen naar het verleden kan zenden. Iets waar we in de verhalen zo gewend aan geraakt zijn, maar leuk om nog eens terug te kijken naar hoe het begonnen is. Daarom wilde ik deze pagina met jullie delen.

Wat vinden jullie van deze pagina en het verhaal erbij? Laat je reactie achter in het comment veld. Hebben jullie ook een strippagina die je opgevallen is? Laat zeker weten welke, daar ben ik wel benieuwd naar.

3 gedachten over “Strippagina in beeld: De Tuf-Tuf-Club”

  1. Ik ‘las’ de Tuf Tuf Club als klein jochie voordat ik echt kon lezen en vond het toen al enorm spannend (die heks, de spoken, de zwarte vogel!).
    Vermoedelijk tig maal herlezen sindsdien en het blijft nog immer een klassieker!
    Onlangs kreeg ik de oorspronkelijke Vlaamse versie onder ogen en deze pagina wordt dan nog fraaier, Lambik en Prof. Barabas zeggen:
    ‘Als die bazaar van u werkt dan…allee. ge verstaat wel..’
    ‘Met plezier! Op een ik-en-een-gij flikker ik u in de 19de eeuw! Neemt allen maar plaats in de cabine!

  2. Natuurlijk vertrouwen ze er blind op, want er is nog altijd een zekere Willy die elke situatie kan uitvlakken en opnieuw tekenen. Ja, dat is een verwijzing naar een ander S&W avontuur 😉

    Leuke uitlichting. Wat me van deze strip vooral bij is gebleven zijn de verschillende rangen van de Tuf-Tuf-Club. Ik ken ze niet uit het hoofd, meer het idee dat gruweldaden je omhoog helpen in bepaalde kringen. Oh, dat komt akelig dicht bij de realiteit…

Geef een antwoord