Rio – Ieder voor zich

Toen ik het eerste deel van de reeks Rio las, was ik meteen enthousiast! Een rauw, heftig, maar toch ook aangrijpend verhaal over twee kinderen, die na de moord op hun moeder op straat belanden…in de favela’s, de sloppenwijken van Rio.

In de albums die volgden, zagen we hoe het deze kinderen verliep. Ondanks adoptie door een rijke Amerikaans echtpaar, waardoor het geluk hun leek toe te lachen, sloeg het noodlot toch toe.

In dit laatste album is het inderdaad ieder voor zich, als het Braziliaans leger de favela binnenvalt en de agent die verantwoordelijk is voor de dood van de moeder van Rubeus, achter hem aan gaat, om alsnog met hem af te rekenen.

Een meeslepend en spannend verhaal, wat fantastisch mooi in beeld gebracht wordt, door tekenaar Corentin Rouge. Zijn mede-scenarist, Louise Garcia, is afkomstig uit Rio en kent de plaats waar het verhaal zich afspeelt, als geen ander. Dat maakt deze reeks zo bijzonder en zo sterk.

Race tegen de klok!

Vorig jaa, op het Stripfestival Breda, had ik de gelegenheid een interview te doen met tekenaar Jérome Phalippou, de tekenaar van De avonturen van Betsy. Een zeer sympathieke man, die vrolijk vertelde over hoe hij striptekenaar geworden is en wat hij voordien deed: douanebeambte aan de grens van Frankrijk en Zwitserland.

Laat nu het derde deel van de avonturen van Betsy, zich daar afspelen! Waarbij de douane een belangrijke rol speelt in het verhaal. Maar daar houdt het niet mee op. Jérome is groot liefhebber van Franquin en wilde graag een autorace tekenen, zoals die in het vierde Robbedoes album getekend is: met klassieke auto’s en dan in de bergen. Ook dat was geen probleem voor scenarist Olivier Marin!

Het resultaat is een spannend derde verhaal, wat prachtig getekend is geheel in de stijl van Phalippou, maar toch met die hint naar Franquin. Wat mij betreft is De avonturen van Betsy een fantastische stripreeks!

Irons – het vervolg

Met het eerste deel van Irons, introduceerden Luc Brahy (tekeningen) en Tristan Roulot (scenario) een bijzondere hoofdpersoon: een ingenieur, die bruggen bouwt en problemen rondom bruggen oplost. Dat lijkt saai, maar het eerste deel liet zien, dat ook zo iemand spannende dingen mee kan maken.

Nu is dan het tweede deel verschenen. En wederom weten de heren een top verhaal te brengen. Boeiend, spannend en prachtig getekend. Alleen is dit verhaal verdeelt over twee albums.

Onklopbaar, de stripheld die grenzen verlegt!

Omdat ik verschillende uitgevers volg en strips in het Frans vaak eerder uitkomen, was ik de strip Imbattable al tegengekomen. Deze viel op omdat de hoofdpersoon zich niet tegen laat houden door stripkaders en dat leverde hele grappige strips op, die zelfs zonder het verhaal te begrijpen, heel grappig waren.

Inmiddels heeft deze stripheld de Eppo bereikt en is omgedoopt tot Onklopbaar en daar is nu een eerste stripalbum van. En wat een genot om die te lezen! Absoluut briljant! Want de maker heeft nog meer leuke dingen in de aanbieding. Deze mag je echt niet missen!!

Taxi! Verhalen vanaf de achterbank

Wie is er nooit met een taxi mee geweest? Je stapt in en laat je rijden naar je bestemming. En dan? Maak je een praatje? Of blijft het stil? Aimée de Jongh gebruikt dit gegeven als rode draad voor haar derde graphic novel.

Ze weeft vier verschillende taxiritten, in verschillende landen en verschillende tijdstippen, aan elkaar, tot een hartverwarmend verhaal. Niet alleen laat ze zichzelf zien, op de achterbank, soms een beetje afwachtend, angstig of ontspannen, maar ook vier verschillende chauffeurs. De een gezellig en praatgraag, de ander chagrijnig of zelfs een beetje vijandig.

Toch weet Aimée zich te redden en tijdens de rit zie je de mensen veranderen, waardoor deze verhalen je hart zullen raken. Daarnaast is het ook nog eens prachtig getekend. Een heel bijzonder boek!

Melior door Jan Vervoort

Jan Vervoort is één van de twee Eindhovense stripmakers, de andere is Joh Heijink. Ik heb Jan leren kennen op het Brabants Stripspektakel, een jaar of 2 geleden, toen uitgeverij Arboris zo vriendelijk was om mij een exemplaar te geven van De Complete Elno. Dat was meteen ook mijn eerste kennismaking met het werk van Jan Vervoort.

Niet alleen verwerkte hij Eindhoven in die verhalen, maar ik genoot vooral van zijn tekenstijl. Ik ben nu eenmaal een liefhebber van de Klare Lijnstijl. Recentelijk las ik weer een mooie bundel van Jan’s werk: Melior. Een wat dunnere integrale, maar heerlijk om te lezen.

De avonturen van Valarie Moore

Er blijven nieuwe strips verschijnen. Zo verscheen bij uitgeverij Comic Watch het debuut Moordgeheimen, het eerste deel van de avonturen van Valarie Moore. Met een cover, die zeker de aandacht trekt.

De makers van deze strip zijn zelf ook debutanten: Sparq, de scenarist en Aan Budi Sulistyo, de Indonesische tekenaar. Als je het album leest, is dat wel te merken, hier en daar zitten wat onvolkomenheden, zowel in scenario als in tekenwerk. Maar toch leest het album lekker.

Er zit ook een klein dossier bij, waarin Sparq vertelt hoe het album ontstaan is en hoe de samenwerking met de tekenaar uit Indonesië verliep. En het blijkt dat sommige zaken uit het boek, gebaseerd zijn op ervaringen van Sparq.

Wat mij betreft een prima eerste kennismaking met Valarie Moore en ik ben zeker benieuwd naar het tweede album, waar het slot van dit avontuur in zal staan.

De Balling

Eén naam die al lang op mijn lijstje stond, was Erik Kriek. Toen hij zijn boek In The Pines presenteerde, was dit de eerste keer dat ik zijn naam hoorde. Het was erg tof, dat hij bij De Wereld Draait Door mocht komen, om over zijn boek te praten…veel aandacht voor strips!

Nou ja…meer voor de muziek bij het boek, maar toch. Nu, zo’n 3 jaar later, brengt hij een nieuw verhaal. In de persbijlage staat dat De Balling zijn eerste lange graphic novel is. Mij maakt het niet uit, als ik hem maar kan lezen.

Nou, dat heb ik geweten! Ik kon het boek niet wegleggen! Ik had al wel wat platen gezien, dus qua tekeningen wist ik wel wat ik kon verwachten … hoewel het uiteindelijke boek nog mooier was. Maar Erik Kriek blijkt ook nog eens een meesterlijke verteller te zijn, die de lezer meeneemt naar het IJsland ten tijde van de Vikingen.

Na zeven jaar in ballingschap geweest te zijn, keert Hallstein Thordson, ook wel de IJslander genoemd, terug naar zijn geboorte land. Maar de ontvangst is verre van hartelijk en uiteindelijk zal hij de confrontatie met zijn verleden en de reden van zijn ballingschap moeten aangaan.

Scratch Books heeft er een prachtige uitgave van gemaakt en ik kan alleen maar zeggen dat dit boek een must-have is!

De Vliegenierster

In de herfst van 2015 maakte ik kennis met de strip Nora Stalle, uitgebracht door Gorilla (Strip2000), getekend door o.a. Francois Walthery. Een leuk album, een mix van Walthery’s Natasja en Eric heuvel’s January Jones. Alleen bleef het helaas maar bij één deel.

Tot 2019! Want Silvester Strips heeft deze strip niet alleen nieuw leven ingeblazen, door een mooie heruitgave te maken, ditmaal onder de titel De Vliegenierster, maar ook door het tweede deel uit te brengen!

Eindelijk kunnen we lezen hoe deze strip verder gaat en hoe het afloopt. En nog meer genieten van het werk van Etienne Borgers (scenario), Walthery en Bruno di Sano (o.a. Rooie oortjes), die samen het tekenwerk van deze strip voor hun rekening namen.

Wat vooral goed is, is dat de tekst opnieuw vertaalt is en dat is een hele verbetering! Als je de Strip2000 uitgave hebt, is het zeker de moeite waard om ze eens naast elkaar te leggen. Maar vooral is het gewoon een toffe strip om gewoon van te genieten!

Lefranc, niet Kuifje

OK, ik denk dat het verschil tussen Lefranc en Kuifje wel duidelijk is. Toch zijn er overeenkomsten. Beiden zij journalist en steken hun neus in zaken, die uiteindelijk gevaarlijk voor hen worden. Beide strips zijn getekend in de Klare Lijn stijl. En Jacques Martin, de geestelijk vader van Lefranc, heeft gewerkt voor Hergé, de geestelijk vader van Kuifje. Alleen is de stijl van Lefranc een stuk realistischer.

Het is 50 jaar geleden, dat de mens voet op de maan zette. Dus niet verwonderlijk dat er veel strips uitkomen, die over de maan en de ruimte gaan. En zo dus ook twee Lefranc albums. Nou ja, eigenlijk maar één. Het album ‘De verovering van de ruimte’, wat onder de noemer ‘De reportages van Lefranc’ uitgekomen is, heeft eigenlijk vrij weinig met de figuur Lefranc te maken. Het is niet eens een strip, hoewel er prachtige tekeningen in staan. Maar verder is het eigenlijk een boek over de geschiedenis over de ruimtevaart.

Rode Maan is gelukkig wel een strip en meteen mijn eerste kennismaking (eindelijk) met Lefranc. En die is goed bevallen. mooie tekenstijl, vlot verhaal. Dat smaakt zeker naar meer!