Twee detectives

Detective verhalen zijn altijd erg leuk, vooral omdat je als lezer meekijkt over de schouders van de detective en meedenkt over het oplossen van de zaak. In de loop van de geschiedenis zijn er heel wat bekende detectives geweest. Sherlock Holmes, Miss Marple, Maigret, Hercule Poirot, om er maar een paar te noemen.

Silvester Strips bracht in de serie Zeven, een tijd geleden het album Zeven Detectives uit, een verhaal waarin 7 verschillende detectives samen een misdaad moesten oplossen. Dit verhaal van Herik Hanna, was zo succesvol, dat het een heuse spin-off kreeg: Zeven albums, waarin elke detective een eigen zaak mocht oplossen.

De vierde in de reeks is Martin Bec. Deze politie commissaris krijgt een lastige zaak: De vrouw van een collega agent is dood aangetroffen. Moord of zelfmoord, dat is de vraag. Er zijn heel wat getuigen, er wordt zelfs al snel een verdachte aangewezen én opgepakt, dus een makkelijke zaak. Of niet?

Roadmaster is een heel ander soort detective verhaal. Hierin speelt Brian Bones de hoofdrol. Hij is een privé detective in dient van een verzekeraar. Zijn hulp wordt ingeroepen als een automobilist verongelukt op ene plaats waar dit eigenlijk niet zou mogen gebeuren.

Het is aan Brian om te onderzoeken wat er is gebeurt en hij komt er al snel achter dat op diezelfde plaats al drie keer eerder een zelfde model auto is verongelukt, een Buick Roadmaster.

Twee verschillende detective verhalen, maar beiden erg leuk om te lezen, hoewel Herik Hanna qua verhaal er toch wel bovenuit steekt. Die man weet een sterk verhaal met een verrassende ontknoping te brengen. Anderzijds is de tekenstijl van Roadmaster wat mij betreft mooier. Maar uiteindelijk heb ik van beide albums genoten en ik denk dat ik niet de enige zal zijn 😉

Maus

Er zijn van die boeken, die moet je gewoon gelezen hebben. Maus is zo’n boek. Al een tijd stond dit werk op mijn verlanglijstje en toevallig las ik dat De Bezige Bij dit boek opnieuw uitbracht, was dat een mooie gelegenheid.

Nu valt er ontzettend veel te vertellen. Mijn vlog doet geen recht aan dit boek, maar het zal me waarschijnlijk ook niet lukken in 5-10 minuten een volledig beeld van dit werk te geven.

Maus is het verhaal van Vladek Spiegelman, een Poolse Jood, die de Holocaust overleefde. Zijn verhaal is opgetekend door Art Spiegelman, zijn zoon. Het is een mix tussen biografie en autobiografie, omdat Art niet alleen het verhaal van zijn vader in beeld brengt, maar feitelijk ook hoe het boek tot stand is gekomen en hoe de verhouding met zijn vader was.

Mocht je dat nog niet gezien hebben, ook de vorm van het verhaal is bijzonder: alle personages zijn dieren. Met als belangrijkste de Joden, die als muizen afgebeeld worden (vandaar natuurlijk ook de titel) en de Nazi’s, die als katten worden afgebeeld. Treffende metaforen.

Het verhaal van Vladek beslaat meer dan enkel de Holocaust, je krijgt ook een beeld van zijn leven ervoor, aan het begin van de Tweede Wereldoorlog. Je leest hoe hij de verschrikkingen van de concentratie kampen overleeft heeft en hoe het hem na de oorlog vergaan is.

Waarom is dit boek zo belangrijk? De Tweede Wereldoorlog is al zo lang geleden… Dat is waar, maar toch is dit boek nog steeds heel actueel. Wij hebben (gelukkig) de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog niet meegemaakt. Al jaren leven wij (in het Westen) in vrijheid. En daar zijn we aan gewend. We zijn gewend aan onze luxe, onze moderne apparaten.

Loop in een willekeurige winkelstraat en kijk eens hoeveel mensen met een mobiele telefoon in de hand lopen. Tegenwoordig heel normaal, we kunnen haast niet meer zonder. Maar hoe gewoner dingen worden, hoe minder waardering we ervoor hebben. En als we ze kwijtraken, raken we in paniek.

Tegelijk zien we, als je goed oplet, om ons heen veel zaken die vóór het begin van de Tweede Wereldoorlog gebeurden en die uiteindelijk leidden tot de gruwelijkheden van die oorlog, ook weer opkomen. En door de massale stroom van informatie, die we dagelijks over ons heen gestort krijgen, is het lastig om te onderscheiden wat waar is en wat niet.

Een boek als Maus geeft ons perspectief. Laat ons zien wat er gebeurt is en helpt hopelijk mee, dat dit niet weer gebeurt. Bewust zijn is heel belangrijk.

Maar, laten we wel wezen, uiteindelijk is Maus ook gewoon een heel boeiend boek om te lezen. Een boek met inhoud en een goed verhaal. Dus als je het nog niet hebt (gelezen), haast je naar de stripwinkel of boekwinkel en ga dit bijzondere boek halen en lezen!

Horrifikland

Mickey Mouse, maar dan anders. Nou ja…zo anders ook weer niet. De Franse stripuitgever Glénat brengt een reeks bijzondere Mickey albums uit. Vergelijkbaar met bijvoorbeeld de Robbedoes door reeks van Dupuis. Verschillende tekenaars en scenaristen mogelijk zich uitleven op Mickey, maar ook Donald Duck en Goofy.

Laatst was ik bij Neat Stuff in Den Bosch en eigenaar Bjorn liet me wat boeken uit de reeks zien. Er zitten hele toffe bij! Recentelijk kwam via Ballon Media de Nederlandse versie uit van Horrifikland en dus nam ik de gelegenheid om deze te gaan lezen.

In mijn vlog ga ik eigenlijk voornamelijk in op de tekeningen, want die zijn nu eenmaal fantastisch…en dan druk ik me nog zacht uit. Het verhaal van Lewis Trondheim is zeker erg goed, zou niet misstaan in de Donald Duck.

Maar Alexis Nesme steelt absoluut de show! Wat een prachtplaten! Hij weet de Disney stijl goed te benaderen, maar dan nog beter (wat mij betreft). Zijn inkleuring geeft het verhaal ene heerlijke sfeer, waarbij de naam Tim Burton zeker voorbij komt.

Gezien het feit dat de Nederlandse versie 25 euro kost en de Franse (volgens de website van de Franse uitgever) een tientje minder, zou ik bijna zeggen, ga voor de Franse versie, want je moet dit boek echt kopen voor de tekeningen…maar goed, ik wil Lewis Trondheim niet te kort doen, dus zorg zeker ook dat je het verhaal mee krijgt.

Oh en het kan aan mij liggen, maar volgens mij heeft Alexis Nesme wat ‘easter-eggs’ verstopt, want ik zag wat figuren, die me bekend voorkwamen…en niet van Disney!

https://www.ballonmedia.com/albums/Disney_by_Glenat/horrifikland-trondheim-nesme-9789462941106

https://www.glenat.com/creations-originales/horrifikland-9782344024638

Nachtwacht

In Nederland zullen de meeste mensen bij Nachtwacht aan het schilderij van Rembrandt denken. Maar onze zuiderburen, zullen eerder denken aan de populaire Studio 100 tv serie. En zoals het hoort in een land met een stripcultuur, wordt er een strip gemaakt van de serie.

De strip Nachtwacht wordt gemaakt door Peter van Gucht (scenario) en Steve van Bael (tekeningen). Peter van Gucht kennen we uiteraard als de scenarist van Suske en Wiske. Steve van Bael heeft verschillende mooie strips op zijn naam staan, waaronder al eerdere gebaseerd op tv/film (Baba Yega, Marc Coucke). De inkleuring heeft een Nederlands tintje, die is gedaan door Marloes Dekkers.

De Stormdemon is het tweede album en hiermee laten de heren Van Gucht en Van Bael zien, dat Nachtwacht geen eendagsvlieg is. Meer nog, het tweede album heeft zelfs een nog beter verhaal.

Want demonen vangen en terugsturen naar de onderwereld, is al heel vaak gedaan. Maar kom met een leuke invalshoek, in dit geval de vraag waarom de stormdemon onweer brengt, en je hebt een leuk verhaal om te lezen.

Ik ben al lang een liefhebber van het werk van Steve van Bael en ook hier weet hij alles mooi in beeld te brengen, wat bijdraagt tot het leesgenot. Mijn enige klacht over het album zou kunnen zijn, dat het met 32 pagina’s aan de korte kant is. Maar verder kan ik alleen maar uitzien naar het derde album van deze heren.

Sophie

Maak kennis met Sophie, een pittige tiener dametje, dochter van een uitvinder. Haar geestelijk vader is Jidehem, het pseudoniem van Jean de Mesmaeker. Die naam zal zeker een belletje doen rinkelen…denk even aan de verhalen van Guust Flater!

Niet alleen is Jidehem de naamgever aan dit belangrijker personage, hij is ook jarenlang werkzaam geweest als assistent van Franquin en betrokken geweest bij de verhalen van Guust Flater, maar ook van Robbedoes.

Maar begin jaren 60 ontstaat bij hem de wens zijn eigen strip te maken. Omdat hij een jong meisje als hoofdpersoon kiest, is dit geen gemakkelijke taak, maar uiteindelijk lukt het hem wel en in 1964 verschijnt het eerste verhaal, hoewel Sophie daar nog een bijfiguur is. Maar de lezers zijn direct gecharmeerd van Sophie en dus krijgt ze haar eigen reeks.

In een periode van bijna 30 jaar, van 1968 tot en met 1995, verschijnen er zo’n 20 albums. En daarmee is Jidehem uit de schaduw van Franquin gestapt. Want deze man kan prachtig tekenen, dat is eigenlijk al gebleken in de albums van Guust, maar zeker ook in de albums van Sophie.

Daarom ben ik erg blij dat uitgeverij Arboris de verhalen van Sophie nu als integrales uitbrengt, zodat ze niet alleen het oorspronkelijke publiek kunnen aanspreken, maar hopelijk ook nieuwe lezers voor zich kan winnen.

Kennis maken met Enki Bilal

De Eindhovense stripmaker John Heijink (Piet Heyn) liet weten dat Enki Bilal één van zijn inspiratie bronnen was voor zijn Cyberpunk strip Kapitein Kreiss, dus toen in de maandelijkse nieuwsbrief een album van Enki Bilal werd aangekondigd, was ik wel nieuwsgierig.

Bug deel 2, oftewel ik viel in een verhaal, waarvan ik het begin had gemist. Op zich niet erg, want het tweede deel is nog best goed te lezen, zonder voorkennis. Ik heb vooral genoten van het visuele werk van Meneer Bilal, wat erg mooi was.

Omdat het bijzonder warm was, ten minste ten tijde van het opnemen van mijn vlog over Bug, besloot ik de vormgeving over een andere boeg te gooien. Niet mijn gezicht in beeld, maar alle aandacht voor het boek. Leuk om te doen, ga ik zeker vaker doen. Het grootse voordeel, is dat de montage heel wat minder tijd kost!

En zoals ik zei, alle aandacht gaat uit naar het boek, zoals het hoort. Als kijker zie je meer van het boek, dan doorgaans in mijn vlogs. Dus een voordeel. het nadeel is, dat je wel mijn stem hoort, maar me niet ziet en dus niet kan zien of ik wel of niet enthousiast over het boek ben.

Dat is ook de reden dat ik mijn vlog van De Complete Sophie in de prullenbak heb gegooid en deze binnenkort opnieuw ga opnemen. Maar dat terzijde, want het ging over mijn kennismaking met Enki Bilal!

Om te weten wat ik ervan vond, moet je uiteraard mijn vlog bekijken. En als je dit doet, laat meteen op mijn YouTube kanaal, op de Community-tab weten, wat je van de vorm van de video vond. Want daar ben ik wel benieuwd naar. Uiteraard kun je je reacties over Bug kwijt als comment onder de video.

Timo

Een nieuwe maand en laten we die meteen eens beginnen met een leuke strip: Hinnik, het zesde album van het stripkonijn Timo, bekend uit de Kidsweek. Nu ook leuk voor paarden!

Alex Turk weet elk album weer met leuke grappen te komen, waardoor de strip leuk blijft om te lezen. Maar in dit album verlegt hij zijn grenzen en probeert iets nieuws uit: een lang verhaal.

Wat mij betreft voor herhaling vatbaar, want hij heeft een zeer vermakelijk verhaal gemaakt. Wat laat zien, dat hij nog steeds meer dan genoeg ideeën heeft voor deze leuke strip.

Vlaamse toppers

De Buurtpolitie is een succesvolle Vlaamse TV serie. En dan wordt daar uiteraard een strip van gemaakt. Nix, bekend van kinky & Cosy, heeft recentelijk het 5e deel van deze strip afgeleverd en dus hoog tijd om eens kennis te maken.

Deze kennismaking is beter bevallen dan ik gedacht had. Een mooie balans tussen (absurde) humor en spanning. Een verhaal wat lekker leest en goed getekend is. Dat smaakt zeker naar meer.

Urbanus hoeft zelfs in Nederland geen introductie meer, mag ik aannemen? De man is een jeugdheld van me, ik groeide op met zijn theater shows. En al heel wat jaren heeft ook hij zijn eigen succevolle stripreeks. Getekend door Willy Linthout. Hij heeft zelfs zijn eigen geanimeerde speelfilm, gebaseerd op de strip!

Absurde humor ten top, zonder compromis. je houdt ervan of niet. Ik mag deze strip graag lezen en heb daarom ook weer genoten van het 183ste deel Urbanov Protski.

Schaduw bankieren

Eind 2007 ontstond een financiële crisis, die ontstond op de Amerikaans huizenmarkt, maar uitgroeide tot een wereldwijde crisis, waarbij zelfs hele landen aan de rand van de afgrond kwamen te staan. Hoewel de crisis officieel eindigde in 2011, zijn voor velen de gevolgen nog steeds voelbaar.

De vijfdelige stripreeks Shadow Banking, oftewel schaduw bankieren, duikt in de wereld van financiën, waarbij de hoofdpersonen uit de strip een onderzoek doen naar de verantwoordelijken hiervoor. Een mix van actie, spanning en realiteit, zorgt voor een boeiend verhaal en de tekeningen van Eric Chabbert, maken het een genot op te lezen.

Ik las al eerder het derde deel van deze reeks, nu heb ik het slot stuk gelezen, Fallen Angels.

Suske en Wiske, met in de hoofdrol…Lambik!

Bijna mijn hele leven lang lees ik Suske en Wiske albums. Het was vroeger een soort vaste waarde. Nu gingen Suske en Wiske altijd wel met hun tijd mee, maar toch bleef het vertrouwd. Maar de laatste jaren gaan de veranderingen een stuk sneller en rigoreuzer. Tot men een tijd geleden besloot het formaat compleet te veranderen.

De laatste jaren vind ik de verhalen minder interessant. Misschien omdat ik ouder wordt of omdat het erg lastig is, om steeds weer met iets moois te komen. Maar gelukkig is de koek nog niet op, want de laatste twee albums die ik las, zijn top! Sterker nog, ze gaven me een ouderwets gevoel bij het lezen!

Lambik Plastiek, een zeer actueel thema, de plastic soep in de oceaan en de gevolgen daarvan. Uiteraard met een link naar het Ocean Cleanup project. Maar wel verpakt in een grappig verhaal, met uiteraard Lambik in de hoofdrol. Er zitten een paar leuke vondsten in dit album.

Ook in De Wrede Wensput pikt Lambik de hoofdrol in. Helemaal niet erg, want het levert een ouderwets goed verhaal op. Wat eigenlijk draait om het gezegde ‘de één zijn dood is de ander zijn brood’.

Als je een wens mag doen, elke wens maar ook, maar je weet dat bij iemand anders precies het tegenovergestelde zal gebeuren…ga je dan toch een wens doen? Dat is het dilemma waar Lambik mee te maken krijgt, zij het te laat, want er zijn al heel wat wensen gedaan. Hoe maak je zoiets goed?

Terwijl ik dit schrijf, heb ik mijn vlog al lang en breed gemaakt en gepost…waarom kwam ik vóór het maken van het vlog niet hierop? Toch eens meer tijd nemen voor dat ik een vlog ga filmen.