Wie is Robin Hood nu echt?

Er zijn talloze liederen, verhalen, boeken, films, series en strips gemaakt over Robin Hood. De iconische held/schurk, die stal van de rijken en uitdeelde aan de armen. Die woonde in Sherwood Forrest en het regelmatig opnam tegen de sheriff van Nottingham.

Toch zijn er een paar stripmakers, die denken dat er nog steeds meer te vertellen valt over Robin Hood. Dat er iets is, wat niemand weet. En daarom brengen Vincent Brugeas, Emmanuel Herzet (beiden scenario) en Benoit Dellac (tekeningen), de strip Nottingham.

Lees “Wie is Robin Hood nu echt?” verder

Gil Saint Andre

De laatste strip, die uitgeverij Daedalus me stuurde voor Vlogmas, heb ik eindelijk gelezen. En die is me goed bevallen. Misschien omdat ik al eerder verhalen las van het duo dat dit album maakt, Jean-Charles Kraehn (scenario) en Chrys Millien.

Ik begreep uit een comment op mijn YouTube kanaal, dat deze reeks eerder uitgegeven is door Arboris, onder de naam Spoorloos. Om redenen die mij niet bekend zijn, is dit gestopt en nu brengt Daedalus de reeks uit, onder de naam van de hoofdpersoon Gil St Andre.

Lees “Gil Saint Andre” verder

De weg naar wraak

Ik zeg het volgens mij bij elke western…ik hou niet van de clichés en zoek juist westerns met interessante hoofdpersonen. Bij Silvester Strips verscheen de western Sonora, waarvan recentelijk alweer het derde en laatste deel verscheen (ik weet het, ik loop achter) en de basis van het verhaal is wraak ten tijde van de goldrush…twee clichés!

En toch is Sonora een toffe strip om te lezen…en dat is vooral omdat scenarist Jean-Pierre Pecau er zijn eigen twist aan geeft. Oftewel een cliché thema toch interessant maakt.

Lees “De weg naar wraak” verder

Het einde van Café Noir & Het Wilde Westen

Steeds meer komen er korte reeksen, van een paar delen, die één verhaal brengen. Van twee reeksen die Silvester Strips heeft uitgegeven, zijn nu de laatste delen verschenen.

Café Noir is wederom een verhaal van Eric Corbeyran en Luc Brahy, die eerder onder andere ook Cognac maakten. Een verhaal over de koffie industrie en met name even een fair-trade bedrijf. Een ietwat tragisch verhaal, wat niet echt winnaars kent. Wel sfeervol, met de nodige actie en spanning en een vleugje romantiek. En uiteraard een klein kijkje in de wereld van de koffie.

Het Wilde Westen is een bijzonder verhaal! Onvoorspelbaar en zonder duidelijke richting, waardoor je als het ware op een dolle rit meegenomen wordt. Maar wel een prettige dolle rit, want het verhaal is heerlijk om te lezen. Alleen de tekeningen zijn niet heel mooi. Gelukkig is het niet heel erg en heb ik zeker genoten van dit verhaal.

De wereld van de Magiërs

Na een pauze, om bij te komen van Vlogmas, pak ik de draad weer op. Aangezien de lockdown flink langer gaat duren, althans zo lijkt het erop, zal mijn nieuwe studio ook vertraging oplopen, dus maar weer vloggen op de oude stek 🙂

Ik roep regelmatig dat ik niet echt van Fantasy houd, als ik weer eens een vlog maak over een Fantasy stripboek en inmiddels begint het een beetje ongeloofwaardig te worden. Na het lezen van 3 albums uit de reeks Magiërs, uitgebracht door Uitgeverij Daedalus, heb ik daarom ook mijn laatste verzet opgegeven.

Het zal niet mijn favoriete genre worden, maar eerlijk is eerlijk, ik heb genoten van Magiërs! Als eerste las ik het derde album uit de reeks (ik dacht dat het nummer 1 was) en die was erg verrassend! De magiër in het verhaal, was een heel ander personage, dan ik verwacht had. En het verhaal was aan basis een moord-mysterie. En het bleef tot het einde van het boek spannend, om uit te vinden, wie nu de echte dader was.

En dat is dan nog maar één deel! De andere delen waren net zo verrassend en boeiend om te lezen. En de tekeningen waren prachtig, absoluut van genoten.

Dus ja, ik mag inmiddels toch wel graag Fantasy albums lezen. Zeker als ze zo goed zijn als de reeks Magiërs 😉

De eerste van 2021!

Het dagelijks vloggen zit er zo in, dat ik na Vlogmas bijna niet kan stoppen. Dus nog eentje dan, om het af te leren 😉 Het eerste stripvlog van 2021!

Van het laatste stripboek wat ik in 2020 gekocht heb…nou ja, samen met twee andere albums. Ik heb heel veel strips opgestuurd gekregen voor Vlogmas, maar eentje zat er niet bij, het nieuwste album uit de reeks Tango.

Dus die maar besteld bij Eppo Strips in Eindhoven. Samen met twee albums van Het Godvrrgeten Eiland van Luc Cromheecke en Sti. Ik bedacht me na het bespreken van De Toet van Tut, het Nero hommage album van Cromheecke en Linthout, dat ik eigenlijk maar weinig albums van Luc Cromheecke heb, hoewel ik zijn tekenstijl erg leuk vind. Dat is nu goed gemaakt.

Tsja, Tango. Tijdens Vlogmas 2018, besprak ik het tweede deel uit de reeks en dat viel zo goed in de smaak, dat ik nu alle albums heb. Ook dit album is weer genieten! Wel merkte ik op, dat ze de aanpak over een andere boeg gegooid hebben…dat is alleen maar goed.

Op naar Tango deel 6!

Vlogmas dag 19: Thorgal

Ik ben voornamelijk Thorgal gaan lezen, omdat ik hoorde dat Grzegorz Rosinski ging stoppen en de reeks door gaf aan Fred Vignaux. Ik was benieuwd wat dit voor de reeks zou betekenen.

Dus ik las Aniël, het laatste album van Rosinski en wilde ook het eerste album wat Vignaux tekende lezen. Dus toen De Selkie aangekondigd werd, wilde ik die lezen. Alleen blijkt dat ik er eentje gemist heb en dit dus al het tweede album van Vignaux is.

Ondanks dat ik geen grote liefhebber ben, heb ik dit album wel met plezier gelezen. Interessant verhaal en mooi getekend. Wat dat betreft, zit de reeks wel goed. Alleen viel me op dat de rosse baard van Thorgal verdwenen is…maar goed, kleinigheidje.

Waarschijnlijk zal ik nog wel eens vaker iets van Thorgal gaan lezen. Ik heb begrepen dat het ook in Nederland een populaire reeks is, dus toch maar eens in de gaten gaan houden.

Vlogmas dag 7: De Kronieken van Amoras

Op de zevende dag van Vlogmas bespreek ik het zevende album van de Kronieken van Amoras, Wie niet horen wil. Een verhaal over het veranderende klimaat en rampen, die zich voordoen in de wereld. Maar eigenlijk niet in de westerse wereld. En daarom zijn deze zaken voor veel mensen een ver-van-mijn-bed show.

Nu is er een oude bekende van Professor Barabas, die vindt dat de westerse mensen dit soort rampen maar eens zelf moeten ervaren. En onbedoeld heeft Barabas hier aan meegewerkt.

Een thema wat zeer actueel is en zorgt voor een sterk scenario. De tekeningen en zeker ook de inkleuring zijn spectaculair! Ik ben al jaren fan van de reeks, maar dit deel is een topper!

Inmiddels zijn er 13 albums uit van deze ‘alternatieve’ Suske en Wiske reeks en hopelijk volgen er nog een hoop meer!

De rust van Tango

Tango is een actie strip, vergelijkbaar met bijvoorbeeld een Sisco of Largo Winch. Ik heb inmiddels de drie albums die er zijn, gelezen. Dat wil zeggen, in September, op het Stripfeest in Brussel, is het derde deel uitgekomen. helaas heb ik tekenaar Philippe Xavier niet kunnen spreken.

Maar ik heb wel genoten van deze reeks. En ik vind dat de albums een bepaalde rust uit stralen, zowel op de cover als in het verhaal. Heerlijk om te lezen.

Tango is iemand die op de vlucht is, met een hoop geld van een gangster en probeert onder de radar te blijven. Maar toch loopt hij elk album tegen problemen aan. Elk album is een pareltje en de makers zijn al bezig met album nummer 5, dus we kunnen voorlopig nog genieten van deze top strip!

Rio – Ieder voor zich

Toen ik het eerste deel van de reeks Rio las, was ik meteen enthousiast! Een rauw, heftig, maar toch ook aangrijpend verhaal over twee kinderen, die na de moord op hun moeder op straat belanden…in de favela’s, de sloppenwijken van Rio.

In de albums die volgden, zagen we hoe het deze kinderen verliep. Ondanks adoptie door een rijke Amerikaans echtpaar, waardoor het geluk hun leek toe te lachen, sloeg het noodlot toch toe.

In dit laatste album is het inderdaad ieder voor zich, als het Braziliaans leger de favela binnenvalt en de agent die verantwoordelijk is voor de dood van de moeder van Rubeus, achter hem aan gaat, om alsnog met hem af te rekenen.

Een meeslepend en spannend verhaal, wat fantastisch mooi in beeld gebracht wordt, door tekenaar Corentin Rouge. Zijn mede-scenarist, Louise Garcia, is afkomstig uit Rio en kent de plaats waar het verhaal zich afspeelt, als geen ander. Dat maakt deze reeks zo bijzonder en zo sterk.