De avonturen van Valarie Moore

Er blijven nieuwe strips verschijnen. Zo verscheen bij uitgeverij Comic Watch het debuut Moordgeheimen, het eerste deel van de avonturen van Valarie Moore. Met een cover, die zeker de aandacht trekt.

De makers van deze strip zijn zelf ook debutanten: Sparq, de scenarist en Aan Budi Sulistyo, de Indonesische tekenaar. Als je het album leest, is dat wel te merken, hier en daar zitten wat onvolkomenheden, zowel in scenario als in tekenwerk. Maar toch leest het album lekker.

Er zit ook een klein dossier bij, waarin Sparq vertelt hoe het album ontstaan is en hoe de samenwerking met de tekenaar uit Indonesië verliep. En het blijkt dat sommige zaken uit het boek, gebaseerd zijn op ervaringen van Sparq.

Wat mij betreft een prima eerste kennismaking met Valarie Moore en ik ben zeker benieuwd naar het tweede album, waar het slot van dit avontuur in zal staan.

Lefranc, niet Kuifje

OK, ik denk dat het verschil tussen Lefranc en Kuifje wel duidelijk is. Toch zijn er overeenkomsten. Beiden zij journalist en steken hun neus in zaken, die uiteindelijk gevaarlijk voor hen worden. Beide strips zijn getekend in de Klare Lijn stijl. En Jacques Martin, de geestelijk vader van Lefranc, heeft gewerkt voor Hergé, de geestelijk vader van Kuifje. Alleen is de stijl van Lefranc een stuk realistischer.

Het is 50 jaar geleden, dat de mens voet op de maan zette. Dus niet verwonderlijk dat er veel strips uitkomen, die over de maan en de ruimte gaan. En zo dus ook twee Lefranc albums. Nou ja, eigenlijk maar één. Het album ‘De verovering van de ruimte’, wat onder de noemer ‘De reportages van Lefranc’ uitgekomen is, heeft eigenlijk vrij weinig met de figuur Lefranc te maken. Het is niet eens een strip, hoewel er prachtige tekeningen in staan. Maar verder is het eigenlijk een boek over de geschiedenis over de ruimtevaart.

Rode Maan is gelukkig wel een strip en meteen mijn eerste kennismaking (eindelijk) met Lefranc. En die is goed bevallen. mooie tekenstijl, vlot verhaal. Dat smaakt zeker naar meer!