UFO’s, psychiaters & detectives

Voor de derde maal maak ik een vlog over twee detective stripreeksen: Brian Bones, Privédetective, hiervan is het derde deel verschenen. En Detectives, de reeks van Herik Hanna, waar het zesde en één na laatste deel van verschenen is. En titels voor deze vlogs bedenken, wordt lastiger.

Maar een vlog maken over deze twee strips is een stuk makkelijker, want ik lees beide reeksen graag. Hoewel ik zelf een slechte detective zal zijn, vrees ik.

Brian Bones, Privédetective is een wat luchtigere reeks, over een detective die werkt voor een verzekeringsmaatschappij. In elke deel speelt een klassieke auto de hoofdrol, in dit geval een Corvette 57. Er gebeurt iets mee en Brian Bones moet uitzoeken wat er werkelijk gebeurt is.

Al in het eerste deel zat er een bovennatuurlijk tintje in, dus het is niet gek dat ze een stapje verder gaan en nog wat hoger gaan 😉 Dit gezien de UFO’s op de cover. Ditmaal is het de vraag of buitenaardse wezens deze mooie Corvette gestolen hebben of dat er iets anders aan de hand is. En welke rol speelt de mooie studente, die aan Brian vraagt of ze een lift krijgt…

Het zesde deel van Detectives, John Eaton, is minder luchtig. Elk deel van deze reeks bevat een moord of mysterie, dat door één van de zeven detectives (uit het album 7 Detectives) wordt opgelost. De setting is voor een groot deel een oud, vervallen psychiatrische inrichting, die niet meer in gebruik zou zijn. En dat begin 1900, dus alle ingrediënten voor een zeer mysterieus verhaal.

Echter, dit verhaal loop anders dan de voorgaande vijf albums. Sterker nog, de vraag is welke rol John Eaton eigenlijk speelt in dit alles?

Ik moet wel zeggen dat ik dit album zelf erg tof vond, leuker om te lezen dan de voorgaande albums. Juist omdat het allemaal zo mysterieus is. En ik ben zeer benieuwd welke rol dit album speelt in het grotere geheel…of het mogelijk een opzet is naar een grote finale in het zevende en laatste deel. Maar dat moeten we nog even afwachten.

(Alweer) Twee detectives

Wie houdt er niet van een goed detective verhaal? In 2017 verscheen het 11e deel in de serie 7, getiteld Zeven Detectives. Geschreven door Herik Hanna. En dat viel zo goed in de smaak, dat Hanna een spin off mocht maken, waarbij elk van de 7 detectives hun eigen verhaal kregen.

Inmiddels is het vijfde deel van deze reeks Detectives verschenen. Toen ik mijn vlog maakte van deel vier, was net ook een andere detective reeks gestart bij Silvester Strips, namelijk Brian Bones, Privédetective. Geschreven door Rodolphe, die vooral bekend is van zijn science fiction werk met Leo. En daar is nu deel twee van verschenen. Dus…wederom tijd voor een duo vlog 🙂

Terug naar Detectives. Dit vijfde deel heeft wel iets weg van Murder on the Orient Express (hoewel ik die nooit gelezen/gezien heb). In dit geval is de detective van dienst eentje die geen beste reputatie heeft en liever dronken is. Maar als hij zelf de hoofdverdachte wordt, heeft hij weinig keus en laat zien dat hij ondanks alles, toch een zeer bekwaam detective is.

Hoewel ik eigenlijk alle delen erg goed vond, is dit momenteel wel mijn favoriet. Door de manier hoe het verhaal gebracht wordt en de overduidelijke link die het heeft met het eerste deel van de reeks.

Maar…ook het tweede deel van Brian Bones wist me zeker te bekoren. Een detective reeks, waarbij in elk deel een klassieke auto centraal staat. Brian zelf is niet direct een imponerende verschijning en hij rijd zelf een bijzondere auto, maar hij weet de aandacht wel vast te houden.

Een detective in dienst van een verzekeraar. Klinkt misschien een tikkeltje saai, maar dat is zijn werk zeker niet. Want het gaat niet alleen om gecrashte auto’s, soms is er wel iets meer gebeurd. En brengt zijn werk hem in contact met irritant figuren, maar ook wel hele leuke figuren. En dit tweede deel laat zien, dat het niet per se een brave serie is, met name in de finale.

Twee verschillende detectives, maar beiden zeker aangenaam om te lezen en mee te puzzelen, wie de dader is. Want daar gaat het bij een detective toch om?

De wereld van de Magiërs

Na een pauze, om bij te komen van Vlogmas, pak ik de draad weer op. Aangezien de lockdown flink langer gaat duren, althans zo lijkt het erop, zal mijn nieuwe studio ook vertraging oplopen, dus maar weer vloggen op de oude stek 🙂

Ik roep regelmatig dat ik niet echt van Fantasy houd, als ik weer eens een vlog maak over een Fantasy stripboek en inmiddels begint het een beetje ongeloofwaardig te worden. Na het lezen van 3 albums uit de reeks Magiërs, uitgebracht door Uitgeverij Daedalus, heb ik daarom ook mijn laatste verzet opgegeven.

Het zal niet mijn favoriete genre worden, maar eerlijk is eerlijk, ik heb genoten van Magiërs! Als eerste las ik het derde album uit de reeks (ik dacht dat het nummer 1 was) en die was erg verrassend! De magiër in het verhaal, was een heel ander personage, dan ik verwacht had. En het verhaal was aan basis een moord-mysterie. En het bleef tot het einde van het boek spannend, om uit te vinden, wie nu de echte dader was.

En dat is dan nog maar één deel! De andere delen waren net zo verrassend en boeiend om te lezen. En de tekeningen waren prachtig, absoluut van genoten.

Dus ja, ik mag inmiddels toch wel graag Fantasy albums lezen. Zeker als ze zo goed zijn als de reeks Magiërs 😉

Race tegen de klok!

Vorig jaa, op het Stripfestival Breda, had ik de gelegenheid een interview te doen met tekenaar Jérome Phalippou, de tekenaar van De avonturen van Betsy. Een zeer sympathieke man, die vrolijk vertelde over hoe hij striptekenaar geworden is en wat hij voordien deed: douanebeambte aan de grens van Frankrijk en Zwitserland.

Laat nu het derde deel van de avonturen van Betsy, zich daar afspelen! Waarbij de douane een belangrijke rol speelt in het verhaal. Maar daar houdt het niet mee op. Jérome is groot liefhebber van Franquin en wilde graag een autorace tekenen, zoals die in het vierde Robbedoes album getekend is: met klassieke auto’s en dan in de bergen. Ook dat was geen probleem voor scenarist Olivier Marin!

Het resultaat is een spannend derde verhaal, wat prachtig getekend is geheel in de stijl van Phalippou, maar toch met die hint naar Franquin. Wat mij betreft is De avonturen van Betsy een fantastische stripreeks!

Lefranc, niet Kuifje

OK, ik denk dat het verschil tussen Lefranc en Kuifje wel duidelijk is. Toch zijn er overeenkomsten. Beiden zij journalist en steken hun neus in zaken, die uiteindelijk gevaarlijk voor hen worden. Beide strips zijn getekend in de Klare Lijn stijl. En Jacques Martin, de geestelijk vader van Lefranc, heeft gewerkt voor Hergé, de geestelijk vader van Kuifje. Alleen is de stijl van Lefranc een stuk realistischer.

Het is 50 jaar geleden, dat de mens voet op de maan zette. Dus niet verwonderlijk dat er veel strips uitkomen, die over de maan en de ruimte gaan. En zo dus ook twee Lefranc albums. Nou ja, eigenlijk maar één. Het album ‘De verovering van de ruimte’, wat onder de noemer ‘De reportages van Lefranc’ uitgekomen is, heeft eigenlijk vrij weinig met de figuur Lefranc te maken. Het is niet eens een strip, hoewel er prachtige tekeningen in staan. Maar verder is het eigenlijk een boek over de geschiedenis over de ruimtevaart.

Rode Maan is gelukkig wel een strip en meteen mijn eerste kennismaking (eindelijk) met Lefranc. En die is goed bevallen. mooie tekenstijl, vlot verhaal. Dat smaakt zeker naar meer!