Vlogmas dag 23: Blake & Mortimer

Blake & Mortimer is zeker een klassieke reeks en ik heb er verschillende albums van gelezen, die me op zich wel goed bevielen. Recentelijk verscheen het 27ste album in de reeks. Nu was ik zelf al benieuwd ernaar, maar ook vanuit mijn kijkers kwam het verzoek om dit album te bespreken.

Dus voor Vlogmas De schreeuw van de Moloch gelezen. Wat redelijk vermoeiend was. Het bleek ook nog eens een deel 2 van een eerder verschenen verhaal te zijn. Maar goed, gelukkig stond er een samenvatting van het voorgaande deel in, dus verhaal technisch kon ik het wel volgen.

Maar toch had ik wel wat bedenkingen bij dit album…

Vlogmas Dag 2: Rode Zone

December is de maand van cadeau’s. Sinterklaas, Kerst, Oud & Nieuw. En dan ook nog eens Vlogmas, waarbij je gewoon 31 vlogs cadeau krijgt ­čśë

Maar voor stripliefhebbers is het bijna elke maand december! Maandelijks komen er veel strips uit. E├ęn uitgever, die mij al jaren van toffe strips voorziet, is Silvester Strips en ook nu heb ik weer wat mooie boeken van hen.

Zoals Rode Zone, een mooie strip over klassieke auto’s uit de jaren 50. Prachtige Klare Lijn tekeningen van Olivier Dauger, die ik vooral kende van verschillende vliegtuig strips. Maar deze kan mij absoluut bekoren!

Dat vind ik zelf ook het leuke aan Vlogmas: ik kan zelf ook weer wat nieuwe strips ontdekken en vervolgens met jullie delen!

Was getekend…Eric Heuvel

Eric Heuvel zit 30 jaar in het vak. 30 Jaar werkzaam als professioneel tekenaar en stripmaker. Om dit te vieren is er bij Uitgeverij L een mooi boek uitgekomen, wat een beeld geeft van 30 jaar werk van deze sympathieke tekenaar.

Vaak zijn dit soort boeken meer een soort biografie├źn, zoals bijvoorbeeld het dikke boek over het leven en werk van Jan van Haasteren. Maar dit boek over Eric Heuvel valt eigenlijk op door het ontbreken van lijvige lappen tekst. In plaats daarvan kun je pagina na pagina genieten van prachtige tekeningen van de hand van Eric.

Melior door Jan Vervoort

Jan Vervoort is ├ę├ęn van de twee Eindhovense stripmakers, de andere is Joh Heijink. Ik heb Jan leren kennen op het Brabants Stripspektakel, een jaar of 2 geleden, toen uitgeverij Arboris zo vriendelijk was om mij een exemplaar te geven van De Complete Elno. Dat was meteen ook mijn eerste kennismaking met het werk van Jan Vervoort.

Niet alleen verwerkte hij Eindhoven in die verhalen, maar ik genoot vooral van zijn tekenstijl. Ik ben nu eenmaal een liefhebber van de Klare Lijnstijl. Recentelijk las ik weer een mooie bundel van Jan’s werk: Melior. Een wat dunnere integrale, maar heerlijk om te lezen.

Lefranc, niet Kuifje

OK, ik denk dat het verschil tussen Lefranc en Kuifje wel duidelijk is. Toch zijn er overeenkomsten. Beiden zij journalist en steken hun neus in zaken, die uiteindelijk gevaarlijk voor hen worden. Beide strips zijn getekend in de Klare Lijn stijl. En Jacques Martin, de geestelijk vader van Lefranc, heeft gewerkt voor Herg├ę, de geestelijk vader van Kuifje. Alleen is de stijl van Lefranc een stuk realistischer.

Het is 50 jaar geleden, dat de mens voet op de maan zette. Dus niet verwonderlijk dat er veel strips uitkomen, die over de maan en de ruimte gaan. En zo dus ook twee Lefranc albums. Nou ja, eigenlijk maar ├ę├ęn. Het album ‘De verovering van de ruimte’, wat onder de noemer ‘De reportages van Lefranc’ uitgekomen is, heeft eigenlijk vrij weinig met de figuur Lefranc te maken. Het is niet eens een strip, hoewel er prachtige tekeningen in staan. Maar verder is het eigenlijk een boek over de geschiedenis over de ruimtevaart.

Rode Maan is gelukkig wel een strip en meteen mijn eerste kennismaking (eindelijk) met Lefranc. En die is goed bevallen. mooie tekenstijl, vlot verhaal. Dat smaakt zeker naar meer!