Deze week gelezen – Standaard editie

De tweede editie van Deze Week Gelezen (DWG), mijn nieuwe rubriek, waarin ik een aantal albums presenteer, die ik gelezen heb, met aan het eind een lees tip.

Deze week las ik vier strips van Standaard Uitgeverij. Daar zitten natuurlijk de ‘usual suspects’ bij, De Kronieken van Amoras, Suske en Wiske en Nachtwacht, waar ik enorm van genoten heb, want stuk voor stuk waren het toffe verhalen. Maar ook de lees tip vond ik erg goed…duh, waarom is het anders mijn lees tip ­čśë

Strippagina in beeld: De Tuf-Tuf-Club

Pas geleden pakte ik een paar willekeurige Suske en Wiske albums, om weer eens te lezen. Een van die albums was De Tuf-Tuf-Club, album 133 uit de rode reeks. De oude verhalen van Vandersteen en Paul Geerts mag ik graag her-lezen.

Dit verhaal werd in 1951 geschreven door Willy Vandersteen. Het is zijn 21ste Suske en Wiske verhaal, maar in de rode reeks zijn de albums niet in chronologische volgorde uitgebracht.

Er was echter ├ę├ęn pagina in het album, die me opviel en het leek me leuk om de zaken die me opvielen, met jullie te delen ­čÖé Nu heb ik niet de oorspronkelijke uitgave, maar de uitgave in de Suske en Wiske Plus reeks, maar dat maakt natuurlijk verder niks uit ­čśë

Even in het kort waar dit album over gaat: Als er na een overval op het gemeentehuis een verdachte is gezien met een bolhoed op, komt men als snel aankloppen bij Lambik. Het blijkt echter, dat Tante Sidonia de verdachte was en zij legt uit dat het gaat om haar familie en een vloek die daarover uitgesproken is. Als zij ontvoerd wordt door een zwarte raaf, gaan onze vrienden met behulp van professor Barabas naar het verleden om Sidonia te redden.

Lees “Strippagina in beeld: De Tuf-Tuf-Club” verder

Suske en Wiske back to the future

Het was wel eens tijd om weer eens een Suske en Wiske vlog te maken. Eerlijk is eerlijk, deze krijgen meestal heel veel views en dat is goed voor mijn reputatie bij YouTube, want helaas ben ik afhankelijk van het algoritme, dus zo nu en dan een video die daar goed voor werkt, is nooit weg ­čśë

Ik neem eens een kijkje in Suske en Wiske Junior. Ja, ik weet dat deze voor de kleinsten zijn. Maar tegelijk zijn het wel Charel Cambr├ę en Kim Duchateau die deze reeks tegenwoordig maken. En dat is te zien, want de tekeningen zijn top en de grappen erg leuk.

Lees “Suske en Wiske back to the future” verder

Vlogmas dag 21: Jomme(ke) door Conz

Hommage albums…ze zijn overal! Recentelijk besprak ik al het Nero hommage album van Luc Cromheecke en Willy Linthout. Ditmaal is het de beurt aan Jommeke. Ook daar begint een heuse reeks van hommages te verschijnen. Na Griffo en Steven Dupr├ę, is het nu de beurt aan Conz.

Conz oftewel Constantijn van Cauwenberge, brengt zijn versie van het album De Haaienrots. En dat doet hij erg goed. Verfrissend en met wat meer pit dan de oorspronkelijke reeks.

Naast de bespreking van dit album, kijk ik ook nog even naar wat ander werk van Conz, waaronder het eerste wat ik ooit van hem zag! Een stripje voor Strip2000!

Vlogmas dag 7: De Kronieken van Amoras

Op de zevende dag van Vlogmas bespreek ik het zevende album van de Kronieken van Amoras, Wie niet horen wil. Een verhaal over het veranderende klimaat en rampen, die zich voordoen in de wereld. Maar eigenlijk niet in de westerse wereld. En daarom zijn deze zaken voor veel mensen een ver-van-mijn-bed show.

Nu is er een oude bekende van Professor Barabas, die vindt dat de westerse mensen dit soort rampen maar eens zelf moeten ervaren. En onbedoeld heeft Barabas hier aan meegewerkt.

Een thema wat zeer actueel is en zorgt voor een sterk scenario. De tekeningen en zeker ook de inkleuring zijn spectaculair! Ik ben al jaren fan van de reeks, maar dit deel is een topper!

Inmiddels zijn er 13 albums uit van deze ‘alternatieve’ Suske en Wiske reeks en hopelijk volgen er nog een hoop meer!

Suske en Wiske, met in de hoofdrol…Lambik!

Bijna mijn hele leven lang lees ik Suske en Wiske albums. Het was vroeger een soort vaste waarde. Nu gingen Suske en Wiske altijd wel met hun tijd mee, maar toch bleef het vertrouwd. Maar de laatste jaren gaan de veranderingen een stuk sneller en rigoreuzer. Tot men een tijd geleden besloot het formaat compleet te veranderen.

De laatste jaren vind ik de verhalen minder interessant. Misschien omdat ik ouder wordt of omdat het erg lastig is, om steeds weer met iets moois te komen. Maar gelukkig is de koek nog niet op, want de laatste twee albums die ik las, zijn top! Sterker nog, ze gaven me een ouderwets gevoel bij het lezen!

Lambik Plastiek, een zeer actueel thema, de plastic soep in de oceaan en de gevolgen daarvan. Uiteraard met een link naar het Ocean Cleanup project. Maar wel verpakt in een grappig verhaal, met uiteraard Lambik in de hoofdrol. Er zitten een paar leuke vondsten in dit album.

Ook in De Wrede Wensput pikt Lambik de hoofdrol in. Helemaal niet erg, want het levert een ouderwets goed verhaal op. Wat eigenlijk draait om het gezegde ‘de ├ę├ęn zijn dood is de ander zijn brood’.

Als je een wens mag doen, elke wens maar ook, maar je weet dat bij iemand anders precies het tegenovergestelde zal gebeuren…ga je dan toch een wens doen? Dat is het dilemma waar Lambik mee te maken krijgt, zij het te laat, want er zijn al heel wat wensen gedaan. Hoe maak je zoiets goed?

Terwijl ik dit schrijf, heb ik mijn vlog al lang en breed gemaakt en gepost…waarom kwam ik v├│├│r het maken van het vlog niet hierop? Toch eens meer tijd nemen voor dat ik een vlog ga filmen.