De avonturen van Robbedoes en Kwabbernoot Classic, is eigenlijk gewoon een reboot van de ‘Robbedoes Door’ reeks, die een paar jaar geleden ten einde kwam, zij het met de nodige ophef. Toch is er wel een verschil: de tekenstijl ligt meer in de lijn met de van Franquin en het formaat van de albums is gelijk aan de hoofdreeks.
Ruim 30 jaar geleden ontdekte in de avonturen van Robbedoes en Kwabbernoot en sindsdien is Robbedoes mijn favoriete stripfiguur en zijn (en Kwabbernoot’s) strips, mijn favoriete stripreeks. Toch gaat het de laatste jaren niet goed met de reeks. Eigenlijk na het vertrek van Tome en Janry, zijn de verhalen wisselvallig. En nog recenter is het er niet beter op geworden.
Er verschenen spin-offs, die kon/kan ik nog wel waarderen, dat wil zeggen Zwendel en Rommelgem. Maar Supergroom kon me niet echt bekoren. Ik laat de Hoop in Bange Dagen verhalen van Emile Bravo buiten beschouwing, dat is wel een zeer goede reeks albums. Maar ook de hoofdreeks liep niet lekker en inmiddels zijn er twee albums uit van het nieuwe team, waarbij ik de eerste wel tof vond, de tweede rommelig.
Hmmm, eigenlijk ben ik best wel negatief over mijn favoriete stripfiguur en reeks…laten we dan naar wat positievere dingen gaan: het tweede deel van De avonturen van Robbedoes en Kwabbernoot Classic, De schat van San Inferno, heb ik met veel plezier gelezen!
Eigenlijk een vrij eenvoudig verhaal en eenvoudige tekeningen, maar wel van de hand van Fabrice Tarrin, die al twee keer eerder een Robbedoes verhaal tekende. En op scenario van Lewis Trondheim, die ook al eerder een Robbedoes verhaal schreef. En misschien is die eenvoud juist wel wat de reeks nodig heeft! Een verhaal waar je gewoon lekker van kan genieten. Hopelijk gaat dat ook gelden voor het volgende deel in de reeks…
p.s. Als je twijfelde, maar na het kijken van mijn stripvlog over dit album, hem toch wil gaan kopen, wat ik alleen maar kan aanraden, steun dan, indien mogelijk, de stripspeciaalzaak!