Na Robbedoes is mijn favoriete Franquin creatie wel de Marsupilami (Guust staat op 3). Vrij snel toen ik de Robbedoes albums ging lezen en verzamelen, kwam ik natuurlijk bij album nummer 4, Robbedoes en de erfgenamen. In dit album werden de Marsupilami en zijn woongebied, Palombië, geïntroduceerd. Toen ik zag dat er ook Marsupilami albums waren, ben ik ook die gaan lezen en verzamelen.
Vanaf het eerste album, werden de strips van de Marsupilami getekend door Batem. Nu heb ik een aantal jaren het enorme genoegen gehad om op bezoek te gaan bij Batem en met hem te spreken over De Marsupilami, Franquin en nog meer. Nou ja…praten…met nog steeds eeuwige dank aan Franky Drapier, die mij geholpen heeft als vertaler. Uiteraard kun je dit interview op mijn YouTube kanaal terugvinden en ik zou het zeker kijken, want het geeft een mooie blik in het werk van Batem.
Één van de zaken waar we over spraken, was zijn samenwerking met Stephan Colman, de scenarist waar hij vanaf album 19 mee samen ging werken. Zij konden het goed met elkaar vinden. Helaas was en ben ik zelf geen fan van de scenario’s van Colman. Wel bleef ik de albums kopen, want sowieso waren de tekeningen tof, maar goed, ik ben en blijf fan.
Toen kwam album 35…en toen vloog ineens de term ‘reboot’ voorbij. Want er was blijkbaar een einde gekomen aan de samenwerking met Stephan Colman. En twee nieuwe scenaristen namen zijn plaats in: Kid Toussaint en Ced. De eerste kende ik wel, de tweede geheel niet.
Maar waar ik bij het kopen van het album vooral benieuwd naar was: ga ik dit een leuk verhaal vinden? Spoiler: Ja. Dit album heb ik met zeer veel plezier gelezen! Uiteraard vertel ik er al genoeg (maar niet teveel!) over in mijn stripvlog, dus ik ga er niet meer over schrijven hier. Maar ik hoop dat deze samenwerking niet eenmalig is, maar een vervolg of wat gaat krijgen. Want zo vind ik de Marsupilami albums weer tof om te lezen!
p.s. Heb jij De Laatste Jacht nog niet, ga hem dan snel halen bij de Stripspeciaalzaak!