Wat bezielt iemand om van een reeks, waar hij nooit wat van gelezen heeft, het zestiende deel te gaan lezen? Nou ja, wat nou als je in de stripwinkel dat zestiende deel ziet liggen, doorbladerd en denkt ‘oh, dat ziet er wel tof uit, laat ik deze kopen’. Wat als je dan dat album gaat lezen? Dat is eigenlijk wat mij soort van overkomen is.
Nu heb ik het 16e deel van Alleen niet in de stripwinkel gezien, maar was Standaard Uitgeverij zo vriendelijk om mij een exemplaar op te sturen, omdat ik aangaf dat ik deze wel graag wilde bespreken. Juist vanwege de voorgenoemde redenen. Ik wilde ervaren om in een langlopende reeks in te stappen….niet dat ik dit niet eerder gedaan heb…maar ik was ook gewoon nieuwsgierig naar Alleen…
Want Gazzotti en Vehlmann…Soda en Robbedoes*… Ik vind de tekeningen in de Soda albums erg tof, ik houd wel van die stijl en daar lees ik graag meer van. En de Robbedoes albums die Vehlmann geschreven heeft, heb ik zeker met plezier gelezen. Maar hij maakte vooral indruk op me met Mooi Duister (uitgebracht bij Uitgeverij Hum! met prachtige tekeningen van Kerascoët)!
En Alleen loopt al 21 jaar! 16 albums, een volgend album al aangekondigd. Dat is ook een prestatie! Dus genoeg redenen om nu toch eindelijk eens Alleen te gaan lezen…
p.s. Ben je na het zien van mijn stripvlog toch ook benieuwd geworden naar Alleen, wacht dan nog even met een bezoekje aan de stripspeciaalzaak! Want dit verhaal krijgt een staartje in een komend stripvlog…maar daarna is het zeker de moeite om een bezoekje aan de stripspeciaalzaak te brengen.
p.p.s. * Een Freudiaanse verspreking, denk ik. Ik zag in de titel Marsupilami en zei dat…